loader
  • ፋኖስና ብርጭቆው።

    @wubante   2 years ago
    Sewasewer
  • loader Loading content ...
  • @wubante   2 years ago
    Sewasewer
    አንድ የፋኖስ መብራት በግብሩ የኮራ፣
    እንዲህ ሲል ተጣላ ከብርጭቆው ጋራ።
    እኔ ነኝ መብራቱ ብርሃን የምሰጥ፣
    ጨለማን አትፍቸ የምገላልጥ።
    አንተ ግን እፊቴ እንዲህ ተደንቅረህ፣
    ዙሪያየን ከበ ኝ እንዲህ ተደንቅረህ።
    አልገባኝም ከቶ የምትሰራው ስራ፣
    ብርሃኔ ሩቅ ደርሶ ደምቆ እንዳያበራ።
    ተሠራጭቶ በጣም እንዳይዘረጋ፣
    አንተን ፈጠረብኝ መንገድ የምትዘጋ።
    እንቅፋት እየሆንህ ስራዬን አታጥፋ፣
    ገለል በል ከፊቴ ብርሃኔ ይስፋፋ።
    አገልግሎቴማ ከሆንብኝ ጥፋት፣ 

    እውነትማ ላንተ ከሆንኩህ ዕንቅፋት። 
    ልሂድልህ ብሎ ሲልቅለት ቦታ፣ 
    ከጎን የነፈሰ የነፋስ ሽውታ፣
    መጣና መብራቱን አጠፋው ባንድ አፍታ።
    አጭር እየሆነ ተመልካችነቱ፣
    መለየት አቅቶት ጥቅሙን ከጉዳቱ።
    እወቁኝ እወቁኝ እያለ ሲነሣ፣
    ሰውም እንደዚሁ ያመጣል አበሳ።

    ምንጭ:
    • ታሪክና ምሳሌ (ከበደ ሚካኤል)

  • loader Loading content ...
  • @Abigel   1 year ago
    Sewasewer
    @wubante, thanks for sharing....this brings old memories to lot of us :)
  • @Gosa   10 months ago
    ጎሳ ሰው ነው።
    ሃሃ ... "ፋኖስና ብርጭቆው" ልጅነቴን አስታወሳቹኝ :)
  • @Demoze   10 months ago
    Sewasewer
    አሪፍ ትዝታ አስታዋሽ ግጥም ነች! Thanks!

Load more...